Tekst --> Motorsport --> Wet van Murphy

Ongelukjes komen nooit alleen, natuurlijk. De onderhandelingen met Motoport hebben vrucht afgeworpen. Ik heb een mooi rond bedrag teruggekregen voor de resten van de SZR. Er moet wel wat worden bijgelegd, maar we worden het eens over inruil. Vrijdag a.s. zal de MuZ Skorpion voor me klaar staan. Ik zie er echt naar uit. De MuZ is voor het eerst op kenteken gezet in december 1998 en heeft pas tienduizend kilometers gelopen. Er is ook niet aan getuned. Alleen de originele uitlaat is vervangen door een titanium Bos-demper. Dus vele kilometers degelijk rijplezier liggen in het verschiet.

Maar de pechduivel ligt op de loer. Woensdag loop ik op de scheepswerf in Lauwersoog onder onze tweemastklipper door met een verfroller. Ik zet een paar stappen terug om mijn werk te bewonderen, ik struikel achterover en voel een felle pijn in mijn hand: ik verbrijzel mijn polsbeen in vijftien stukjes. Nou, da's prettig. Afgezien van veel gedoe met zetten, gipsen en drie maanden leven als gehandicapte, mag ik al die tijd in de schuur de nieuwe aanwinst bewonderen, zonder er maar een meter op te kunnen rijden.

Maar uiteindelijk komt alles in orde met die botjes. Het voelt nog steeds een beetje raar aan, de echte kracht is ook nog niet terug, maar er kan weer gereden worden, vanaf medio juni. Eerst nog voorzichtig, om het handje te sparen, maar gaandeweg gaat dat beter.

Back on the road

Ritjes van Harlingen naar Leeuwarden, om te beginnen. Binnendoor natuurlijk, niet over de snelweg. De binnenweg is het domein van de MuZ. En liefst een binnenweg met zoveel mogelijk bochten. Die zijn er genoeg in Noordwest Friesland. Misschien een idee voor een Connection-toerrit? Als dat een beetje gewend is, een tochtje naar de klassiekerrit van de AJS & Matchlessclub in Pannerden. 450 kilometer v.v., met zoonlief van 9 achterop. Die zoon kennen sommigen onder jullie nog wel van Schoorl 2001 (7 uur wakker, weet je nog?). Gaat allemaal goed.

Die eerste MuZ-ritten zijn een groot plezier. Allereerst natuurlijk vanwege de strakke wegligging, het lage gewicht, de goede remmen (ik begon met motorrijden in een tijd van klassieke engelse stampers met vage trommelremmen). Maar ook heel inspirerend is het eencilindergeluid, dat uit de Bos-pijp davert. Wel wat hard, maar voor vrij ademhalen moet je iets over hebben. Da's belangrijk voor eenDat kan harder

Na een paar van die tochtjes valt het me op, dat het fietsje ondanks de prettige herrie niet de prestaties levert die de SZR leverde. Trekkracht meer dan voldoende, vanaf drieduizend toeren. Daaronder waarschijnlijk ook wel, maar dat neemt het motortje me niet in dank af. De pedaalemmer die heen en weer gaat laat zich dan wat te stevig voelen. Maar boven de 6000 toeren gebeurt er niet veel meer onderdeks. Het motortje wil best meer toeren draaien, maar dat heeft geen enkele zin... Geen power!

Van het SRX-weekend in Schoorl weet ik nog dat Hoogland motoren verstand heeft van deze eenpitters. Dus maak ik onverwijld een afspraak met Dick Hoogland voor een tune-up. Ik kan niet meteen komen. Er moeten centjes verdiend worden met de klipper. Dus zeil ik eerst het Wad een paar weken op en neer totdat het begin juli is. Dan mag ik naar Kwadijk.

Dynojetten

Daar loopt een afstelgoeroe rond. Het duurt eventjes voor ik aan de beurt ben. Dan knevelt men mijn Skorpion op de rollenbank en begint de goeroe onbeschaafd veel gas te geven. Dat trekt aandacht. De benaming "uitlaatdemper" voor het Bos-aanhangsel geeft de omstanders reden tot hol gelach. Uitlaatpijp, oké, maar uitlaatdemper? Kennelijk is mijn inschatting dat het geluid echt HARD was, wel goed, Nou ja, niet expres, dat ding zat er al onder toen ik hem kocht, toch? Op mijn leeftijd hoef ik echt niet zonodig meer op te vallen. Maar het voordeel is wel een lekker vrije ademhaling.

De goeroe maakt een referentieopname van vermogen en koppel. Met deze fiets is op zich niks mis, zegt hij. Er is vier PK meer vermogen voorhanden dan bij een standaard MuZ. Bovendien geven toerenteller en snelheidsmeter nogal te weinig aan. Bij 6.500 t/m zou de MuZ 165 moeten lopen. Maar er is nog wel wat aan te verbeteren en af te stellen.

Hij begint daarna lukraak slangen en pijpen van de fiets af te trekken. Ook worden er hier en daar veertjes verwijderd en sproeiers vervangen. Nog een keer een test. Kijk, 46 achterwiel-PK's bij 6.700 t/m. Dat lijkt erop. Nu zet hij er K&N luchtfilters op. Nog een keer op de rollenbank, volgas door de versnellingen heen, buiten vallen de vogels dood uit de dakgoot. Juist ja, nu zijn er op een haar na 48 PK's aan het achterwiel bij 6.200 t/m. En tussen 5.200 en 7.200 toeren blijft het vermogen boven de 45 PK. En een prachtige vlakke koppelkromme over het hele toerengebied. Zie de afbeelding.

Motomorfose

Ook een proefrit bewijst, dat deze sessie zijn nut heeft afgeworpen. Veel betere acceleratie, doortrekken in z'n vier tot 7500 toeren op de teller, naar zijn vijf bij 150 km/u. En zoals later op de snelweg bleek, bij tegenwind houdt de MuZ beter z'n kruissnelheid en met een beetje rugwind haalt-ie toptoerental in de hoogste versnelling. Nou hoeft dat niet altijd zonodig, de snelweg is sowieso niet zo interessant voor een Skorpion. Snelwegkruisen op 130-140 km/u is voor mij voldoende. Maar een paar honderd kilometer over binnenwegen het land doorkruisen, dat is geweldig met deze fiets. Daar is hij voor gebouwd.

Kortom, een nuttig gebeuren, zo'n afstelbeurt door iemand die er echt verstand van heeft. Dat geeft tevreden Connectionisten.

22-1-2003