HARLINGEN – Een paar maanden per jaar is Harlingen een vakantiebestemming. Voor bootjesmensen, voor toeristen uit alle landen om ons heen, voor jong en oud. Waarom komen ze naar onze stad? Wat zien ze er eigenlijk in en komen die verwachtingen uit? Eind juli vroeg de Harlinger Courant het hen op de man – of vrouw – af. Hier volgt het tweede deel in deze miniserie, begin augustus al eens gepubliceerd in de Harlinger Courant.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren

Leuke kleine huisjes

landshut-omg-munchen-christoph-andre-ramona-markus-nicole-055a-1250t

Vrijdagmiddag in het centrum van de stad. Het weer is opgeknapt, na een grijze en kille ochtend. “We zijn net terug in Harlingen van een zeilweek met schipper Ted op de klipper ‘Margot’. We hebben overnacht op Terschelling, Vlieland, Ameland en Schiermonnikoog. Het was vermoeiend, maar heel erg leuk. We zaten al jaren bij elkaar in de klas, maar je leert elkaar nu pas echt goed kennen.”
Christoph, André, Ramona, Markus en Nicole zitten ontspannen te ‘chillen’ op een bankje bij Anton Wachter. De vijf zitten op het gymnasium in het Duitse Landshut, in de nabijheid van München. Ramona: “Dit was voor ons de afsluiting van het schooljaar. We hebben geluk gehad met het weer. Straks om acht uur vanavond stappen we in de bus naar huis.”
André: “Wat we vinden van Harlingen? We zijn hier voor het eerst en zijn vooral op zoek geweest naar de dichtstbijzijnde ijssalon! Maar even serieus: een mooi stadje.”
Ramona: “Met heel veel leuke kleine huisjes.”  Bekijk de rest van het bericht

Een In Memoriam

GEDINNE – Op het supersnelle TT-circuit in het Belgische Gedinne verongelukte op vrijdag 19 augustus Piet ‘Peer’ Damen (66). Met zijn Honda viercilinder nam hij deel aan de voorbereidende tijdtrainingen in de 500cc-klasse. In een van de snelste bochten raakte hij naast de baan. Baancommissarissen en eerste hulpers waren direct ter plaatse. Ze deden wat ze konden, maar zij konden zijn leven niet meer redden. De laatste paar jaren nam Piet regelmatig deel aan racedemo’s bij organisaties als de stichting Aanvullende Motorsport (SAM). Velen zullen hem gedenken als een enigszins gereserveerde, maar sympathieke persoonlijkheid met buitengewone kwaliteiten als motorcoureur.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren

Classic Bikes Chimay 2013 Piet Damen met Honda CB500 © Festina Lente, Inge van Hesteren

Classic Bikes Chimay 2013. Piet Damen met Honda CB500. 

De laatste tijd ging het minder met zijn gezondheid. Het leek of Piet het wat rustiger aan moest doen, ook tijdens de racedemo’s. Hij was bang dat hij met de motorsport, na Fien zijn grootste liefde, zou moeten stoppen. Toch, tijdens de ‘echte’ wegrace te Gedinne leek het alsof Piet de wedstrijd van zijn leven zou gaan rijden. Hij zette een zeer scherpe trainingstijd neer, die hem een startpositie op de eerste rij zou hebben opgeleverd. Diverse coureurs uit zijn klasse vertelden hoe hij reed ‘alsof de duvel hem op de hielen zat’ en ‘ineens in die bocht reed Piet zonder aanwijsbare oorzaak rechtdoor’.  Bekijk de rest van het bericht

HARLINGEN – Een paar maanden per jaar is Harlingen een vakantiebestemming. Voor bootjesmensen, voor Duitse toeristen, voor Harlingers ‘om utens’. Waarom komen ze naar ons stadsje? Wat zien ze er eigenlijk in en komen die verwachtingen uit? Voor de Harlinger Courant vroegen wij het hen op de man – of vrouw – af.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren
Dit artikel werd eerder gepubliceerd in de Harlinger Courant

Naar het museum

Christie & Eduard Mendlik 035a (1) 1250t

Een stralende dinsdagmiddag. Eduard en Christie Mendlik uit Zeist liggen met hun Linssen motorjacht ‘Antaria’ in de Noordoostersingel.
“We zijn hier nog maar net. We kwamen via Rotterdam, Scheveningen, Texel en Vlieland naar Harlingen. De weerberichten voor morgen zijn wat minder gunstig. Daarom gaan we nu de binnenwateren op. Eerst blijven we een paar dagen hier. Erg diep is het hier niet. Volgens de boekjes mochten we twee meter verwachten, maar dat is het bij lange na niet. Misschien 1 meter 25. Voor ons ging dat net. Wel heel leuk dat we zo vlakbij het centrum liggen. Zo kunnen we een beetje winkelen en misschien naar het museum.”
Eduard en Christie zijn eigenlijk zeilers. “Overal hebben we gevaren. Ons laatste zeiljacht, een Trintella, lag in de Ionische Zee bij Griekenland. Maar we worden een dagje ouder.” Bekijk de rest van het bericht

Harlingen: ‘a wonderful place’

HARLINGEN – Eind juni reisde het kunstenaarsechtpaar Jennifer Allora en Guillermo Calzadilla naar Nederland, op verzoek van het project 11Fountains. Dit deelproject van Culturele Hoofdstad 2018 voorziet voor elke Friese Elfstedenstad een monumentale fontein, ontworpen en gebouwd door een internationale kunstenaar. De Amerikanen kwamen in beeld nadat Yinka Shonibare en Marina Abramovic waren afgevallen, beiden om gezondheidsredenen. Allora en Calzadilla parkeerden hun zesjarige dochtertje bij opa en oma in New York en hadden alle tijd om zich uitvoerig rond te laten leiden door stad en havens. Na afloop waren zij enthousiast, maar hoe hun kunstwerk eruit ging zien konden zij nog niet vertellen.

Locatieverkenning fontein I 043b 1250t

Een uitgebreid gezelschap van pommeranten vergezelt de kunstenaars.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren
Dit artikel is eerder gepubliceerd in de Harlinger Courant

De pas ingestelde Harlinger Fonteincommissie had hen drie voorkeurslocaties voorgelegd. “Het unieke van Harlingen wordt bepaald door de ruimte, de zee”, legt artistiek coördinator Irene Kromhout uit. “Vandaar dat we vandaag een wandeling maken langs het Havenplein, de Willemshaven en de Zuiderpier. Het college van B en W en de gemeenteraad zullen straks kiezen uit één van deze drie plaatsen, natuurlijk rekening houdend met de voorkeuren van de kunstenaars en met de technische en ruimtelijke mogelijkheden.” Bekijk de rest van het bericht

HARLINGEN-TERSCHELLING – Al zeventig jaar organiseert de Harlinger Watersportvereniging de roemruchte HT-zeilrace. Een jubileumwedstrijd, waarvoor zich een recordaantal van 170 deelnemers had aangemeld. De eerste wedstrijddag was zwaar, met kil en grijs weer. De harde noordenwind liep in vlagen op tot acht Beaufort, waardoor niet minder dan veertig schepen uitvielen.
Het feest op donderdagavond was er niet minder om. Een totaal verschillende terugreis: het begon met windstilte en anderhalf uur uitstel van de start. De zomer was doorgebroken.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren
Dit bericht is eerder gepubliceerd in de Harlinger Courant

Schipper Michiel Lok stuurt zijn waarschip 'Vrije Vogel' vastberaden door de woeste Westmeep.

Schipper Michiel Lok stuurt zijn waarschip ‘Vrije Vogel’ vastberaden door de woeste Westmeep.

Jouke van Keulen, vanuit het bestuur van de Harlinger Watersportvereniging verantwoordelijk voor de HT-race: “Op zich was de donderdag een prachtige zeildag. Er stond veel wind, zeker, en dat leverde incidenten en uitvallers op. Eén schouw had een man overboord, er is een boegspriet afgebroken, veel zeilen liepen schade op en we hebben een paar lichte aanvaringen gehad.” Bekijk de rest van het bericht

Maritiem Instituut W.B. 237 1250tTERSCHELLING – Hoe staat het met de carrièrekansen van een maritiem officier? Hoe is het om te leven in een kleine gemeenschap op een eiland? Met die vragen trokken we naar Terschelling. Daar bevindt zich zoals bekend één van de vier Nederlandse HBO-instellingen voor scheepvaartonderwijs. We spraken met studenten, leraren, schoolleiders en oud-leerlingen. Deze reportage is eerder gepubliceerd in Weekblad Schuttevaer en later nog eens in de Harlinger Courant.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren

In de aanloop van het werkbezoek blijkt al direct dat een eiland logistieke problemen met zich meebrengt. De termijn is te kort om direct tot goede afspraken met het instituut te komen. ‘Kom maar gewoon naar het eiland’, had de secretaris van de studentenvereniging gezegd. ‘Meestal vind je hordes studenten naast het schoolgebouw.’ Eenmaal aangekomen krijgen we de juiste mensen te spreken.
Zoals enkele net-afgestudeerde heren. Eerder dit jaar voltooiden Jouke Bruggeling en Emile Persenaire hun studie aan Maritiem Instituut Willem Barentsz; nu zijn ze terug voor een vijfdaagse cursus ‘High Voltage’. ‘Nou ja, terug?’ zegt Bruggeling, ‘ik hoef niet ver te gaan. Oorspronkelijk kom ik uit Dokkum, maar het beviel me hier zó goed dat ik op Terschelling ben blijven wonen. Het is hier mooi en het is gezellig. Ik ben erg blij dat ik voor deze opleiding heb gekozen. De situering op dit eiland biedt echt meerwaarde. De studenten die je hier tegenkomt zitten allemaal op dezelfde opleiding. Iedereen weet waar je het over hebt en dat maakt het makkelijk om elkaar te helpen bij de studie. Momenteel ben ik aan het werk als wrakkenvisser, voor een Terschellinger rederij. We varen naar allerlei locaties, waaronder Schotland en de Ierse Zee.’

Ook Persenaire heeft geen spijt van zijn keuze voor Terschelling. ‘Ik ben opgegroeid in Workum en heb altijd iets met bootjes gehad. Met de twee jaren intern wonen en verplichte uniformen had ik geen moeite. Het is een mooie traditie en Willem Barentsz onderscheidt zich er als enige mee. In een uniform is iedereen gelijk. Deze aanvullende cursus vergroot mijn kansen op de arbeidsmarkt, daarom ben ik nu weer even hier.’
Max ter Mors is net als de andere twee nog maar kort geleden afgestudeerd en volgt net als zij de cursus High Voltage. Hij ging de liefde achterna en woont intussen op Texel. ‘De leraren roeien net als wij op de wedstrijdsloepen. Zo kom je heel dichtbij elkaar. De docenten zijn vaak studenten die zijn blijven hangen. Deze week logeer ik bij een vriend hier. Inderdaad, hier maak je vrienden voor het leven. En heel grappig: op elke boot waarop je gaat varen kom je wel iemand van Terschelling tegen!’

Voorzitter Metin Kranda 022b 1250t

Als eerstejaars direct al voorzitter: Metin Kranda.

Gebombardeerd tot voorzitter

Metin Kranda (21) is voorzitter van de studentenvereniging. ‘Ieder jaar wordt de functie overgedragen op een nieuwe eerstejaars. Al bij de ontgroening in de introductieweek nam men me hiervoor op de korrel. Het is leuk en verantwoordelijk om voorzitter te mogen zijn. Ik heb een dubbele nationaliteit. In Turkije heb ik op MBO-niveau de zeevaartschool gedaan. Ik wilde dichter bij mijn moeder zijn, die een vakantiehuisje heeft op Terschelling. Hier heb ik een meeloopdag gevolgd en ik was meteen verkocht. De sfeer, de natuur, de zee. Nee hoor, ik mis Istanbul helemaal niet. Het is gezellig op dit eiland. Kroegjes genoeg!’
Gert Cupido komt beleefd vragen wat de bedoeling is. Een onbekend verslaggeversteam, dat onaangekondigd interviews afneemt op eigen terrein van de school, kan dat wel? Een goed gesprek met Cupido en Frans Papp, hoofd van het simulatorcentrum brengt klaarheid. Daarna krijgen we alle medewerking. Cupido heeft wortels op Terschelling, zoals zijn naam al doet vermoeden, maar werkte 38 jaar bij Philips in Eindhoven. ‘Mijn vader studeerde hier ooit aan de Zeevaartschool. Zelf volgde ik een opleiding als maatschappelijk werker. Ik kwam terug naar Terschelling om bij het AZC hier te werken. Later werd ik op verzoek van directeur Gerrit van Leunen bootsman op de Prinses Margriet, totdat dit opleidingsschip verkocht werd. Nu werk ik als praktijkassistent voor het instituut. Daarnaast doe ik PR-werk, stukjes schrijven, fotografie.’

Gert Cupido 034a 1250t

Gert Cupido: ‘Voor de eilander gemeenschap is de school heel erg belangrijk.’

Geborgenheid

Cupido kan aangeven waarom studenten kiezen voor Terschelling. ‘Dit is een kleinschalige wereld en het instituut heeft een zeer goede naam. Het onderscheidt zich door de uniformplicht, de geborgenheid en de saamhorigheid die een eilandbestaan biedt. Bovendien is het Maritiem Instituut door het ministerie aangewezen als exclusieftrainingscentrum voor de maritieme simulator. Alle HBO’ers en MBO’ers in het Nederlandse scheepvaartonderwijs volgen verplicht tweemaal een week simulatortrainingen. Dat levert hen zestig vaardagen op, wat betekent dat ze daarnaast nog maar tien maanden vaarervaring in de praktijk hoeven op te doen.’
‘We ontvangen dit jaar zo’n 1250 cursisten voor de simulator’, verwacht Frans Papp. “Wat betreft de carrièreperspectieven: natuurlijk is er verschil tussen MBO en HBO, maar in de zeevaart is er genoeg werk voor iedereen. Bepaalde functies zijn voorbehouden aan HBO’ers, dat wel. De rederijen hebben ook zo hun voorkeuren.’
Een voltooide opleiding aan een HBO-instelling voor maritiem onderwijs levert zo goed als gegarandeerd een baan op. Internationaal is er nog steeds een tekort aan scheepvaartofficieren, volgens Cupido. ‘Van de pakweg honderdduizend koopvaardijschepen op de wereld vaart twee procent met Nederlandse officieren. Dat lijkt niet veel, maar ons kikkerlandje heeft een zeer goede naam bij de rederijen.’
Desgevraagd stelde Wietse van der Meij, tweede stuurman van een voor Chemgas varende LPG-tanker: ‘Ik heb een MBO-opleiding tot stuurman gevolgd aan de Maritieme Academie in Harlingen. Mijn stage heb ik bij Chemgas gelopen. Direct na het behalen van mijn diploma trad ik bij hen in dienst. Volgens mij had ik als MBO’er gelijke kansen op deze baan als iemand die een HBO-opleiding heeft gevolgd. Hooguit bij de heel grote rederijen als een Holland-Amerikalijn vraagt men exclusief naar HBO-afgestudeerde maritieme officieren.’
Frans Papp: ‘We zien veel doorstroming van MBO-mensen naar het HBO. Zij volgen hier meestal de verkorte opleiding van 2,5 jaar. Daarnaast zijn wij de enige opleiding waar men kan doorgaan voor een HBO-mastertitel. Twee jaar geleden is deze master van start gegaan.’
Frans Papp heeft zelf zijn opleiding gevolgd op Terschelling. ‘De locatie is uniek. De zee wordt je hier met de paplepel ingegoten.’

Laura Dijkstra-Hanna Nengerma-Anna Lagemans 087a 1250t

V.l.n.r. Laura Dijkstra, Hanna Nengerma en Anna Lagemans. ‘We zitten met vijf meiden op de afdeling hydrografie. Je kunt ons herkennen aan het zeepaardje op de epauletten.’

Nadenken over kleding niet meer nodig

In het zogenaamde ‘Nautisch Kwartier’ lunchen de studenten. Schuttevaer sprak er met drie jongedames, die allen de opleiding ‘Ocean Technology’ volgen – een uitgebreide vorm van wat vroeger hydrografie genoemd werd. ‘Wij vinden wiskunde leuk en daarnaast houden we van de grote hoeveelheid praktijkonderwijs die we krijgen’, zei Laura Dijkstra (21) uit Groningen. ‘Deze studie is zeker wat ik me erbij had voorgesteld.’
Hanna Nengerman (18) uit Apeldoorn: ‘De uniforme kleding is even wennen. Het zit ook niet allemaal even lekker. Bedacht door mannen, voor mannen. Maar je hoeft in ieder geval niet na te denken wat je nu weer moet aandoen. Hydrografie heeft mijn grote interesse. Dit is de enige plaats waar je dit kunt volgen op HBO-niveau. Anders hadden we naar België gemoeten.’
Van de circa 500 studenten aan Willem Barentsz is vijf tot tien procent vrouw. ‘Al die mannen om ons heen, niet erg’, vond Anna Lagemans (19) uit Den Helder. ‘Hanna, Laura en ik zijn toch een bepaald type vrouw. Geen tuttebellen en modedametjes, zeg maar. We zijn allemaal een beetjenerderig.’Hanna: ‘Of dat nou de juiste omschrijving is? Het klopt wel een beetje. Nieuwsgierig, bijdehand, koppig, eigenwijs. Zo zijn de jongens hier ook, haha! Natuurlijk, we trekken een beetje naar elkaar toe, maar dat is ook vanwege de studierichting die we volgen.’
Wat betreft het leven op Terschelling. Anna: ‘Het dorp is een beetje dood, vind ik, maar de natuur is prachtig. Veel contact met Teschellingers heb ik niet. Daar kies ik niet voor. Ik heb het druk genoeg met de studie.’ Laura: ‘In de winter voel je je soms geïsoleerd en dan is het wel eens fijn om een lang weekend naar huis te gaan. Maar meestal zitten we wekenlang op het eiland.’
De dames gaan in het derde jaar stagelopen bij grote baggerbedrijven als Van Oord en Boskalis.

Eric Aarten (rechts) ziet uit naar zijn stage bij Wagenborg. De liefde voor de zee kreeg hij mee van zijn zeezeilende ouders. Jelle Ooms gaat naar Jumbo Shipping. ‘Wat voor klus ik daar ga doen weet ik nog niet.’

Eric Aarten (rechts) ziet uit naar zijn stage bij Wagenborg. De liefde voor de zee kreeg hij mee van zijn zeezeilende ouders. Jelle Ooms gaat naar Jumbo Shipping. ‘Wat voor klus ik daar ga doen weet ik nog niet.’

Het echte werk

Jelle Ooms (19) uit Gorkum staat een sigaretje te roken met Eric Aarten (19) uit Kampen. Jelle: ‘Ik heb gekozen voor Terschelling omdat deze opleiding het hoogst stond aangeschreven. Het echte werk!’ Eric: ‘Op een dag kreeg ik een mailtje van mijn broer, dat er een open dag was. Ik ben op de veerboot gesprongen en was meteen verkocht. Vooral toen ik het ‘Crystal Palace’ zag, met de oude scheepsmotoren. Dat sprak me aan. Het kleinschalige van de Terschellinger gemeenschap vind ik juist een pluspunt. Heel anders dan in de grote stad. Je bent hier geen nummertje. Je staat als student in nauw contact met elkaar en met de leraren.’ Jelle: ‘En je vindt altijd heel gemakkelijk iemand die je wil helpen als je ergens niet mee verder kunt.’

 

Afgelopen weekend: kennismakingsdagen in Koudum, voor nieuwe leden van de Nederlandse Camperclub (NKC), Regio Noord. De afsluiting van het weekend bestond uit skûtsjesilen op de Fluessen, met schipper Lieuwe de Jong. Zijn nichtje Ilse de Jong (14) is in opleiding voor de wedstrijden van de IFKS. Een korte impressie.

20160403_145035b 2500

Ook zeilmaat Ilse de Jong vindt het best spannend.

Bekijk de rest van het bericht

HARLINGEN – Overal langs de bouwterreinen van de nieuwe rijksweg N31 duiken de ‘mannen en vrouwen met de gele helmen’ op. Het zijn de verkeersregelaars. Soms hebben ze zelfs ineens een rode of oranje helm op. Zij werken allemaal voor het bedrijf Traffic Service Nederland en zorgen voor de veiligheid van de Harlingers op de wegen en fietspaden, die hier en daar bijna dwars door het werk heen lopen. Anderen verrichten metingen aan percelen en bouwobjecten. We maken kennis met enkelen onder hen.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren
Deze reportage is eerder gepubliceerd in de Harlinger Courant van 21 maart 2016

Almenumerweg

Hans de Boer-Almenemerweg 173a 1024t

Hans de Boer woont in Deventer. Elke dag komt hij naar Harlingen. Hij doet dit werk al een jaar of vijf, zes. “Leuk werk”, beaamt hij. “Als je ergens een paar dagen staat, dan leer je de mensen en de auto’s kennen. Verschil tussen de grote stad of een klein dorp zie ik niet. Je hebt mensen die begrijpen dat het straks allemaal mooier en beter wordt en mensen die het allemaal lastig vinden en hopen dat je snel uit de weg stapt.”

Bekijk de rest van het bericht

Lees ook: Steunpunt Vluchtelingen in Harlingen werkt met gemotiveerde vrijwilligers.

HARLINGEN – Een paar maal per week fietst Kaywan Ghadiri van Franeker naar Harlingen. Daar helpt hij het Steunpunt Vluchtelingen als vrijwilliger. In 1999 vluchtte hij vanuit Iran naar Nederland. Zijn activiteiten als journalist waren het regime niet welgevallig. Pas in 2007 verkreeg hij een verblijfstatus. Hij was één van de mensen die meeging in het Generaal Pardon. In Iran studeerde hij af in sociale wetenschappen. Nadat hij een verblijfsvergunning verkreeg ligt zijn toekomst in Nederland. Intussen is hij derdejaars aan de NHL in Leeuwarden. Volgend jaar hoopt hij af te studeren in zijn oude vak.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren

Kaywan Ghadiri: “Fietsen, dat is mijn sport!”

Kaywan Ghadiri: “Fietsen, dat is mijn sport!”

“Al bijna vanaf het begin ben ik vrijwilliger. Eerst bij Vluchtelingenwerk, nu bij het Steunpunt. Ik ben blij dat ik iets kan doen voor andere asielzoekers. Mijn eigen ervaringen helpen me bij het oplossen van hun problemen,” legt hij uit. “Op zich is vrijwilligerswerk een typisch Nederlands fenomeen. Andere culturen kennen het nauwelijks. Ik doe het niet alleen uit idealisme. Het is voor mij een goede dagbesteding en als ik ben afgestudeerd een waardevolle toevoeging.” Bekijk de rest van het bericht

Lees ook Zonder vrijwilligers geen steunpunt.

HARLINGEN – De discussie over vluchtelingenopvang lijkt zich de laatste maanden te verharden. Zelfs in en rondom het perifere Harlingen, waar nog niet zo lang geleden een afgeladen zaal zich – op een handvol mensen na – vierkant achter ruimhartige noodopvang schaarde. Toch is het niet altijd en overal ach en wee. Veel vluchtelingen moeten er lang op wachten, maar wie daadwerkelijk is gevlucht uit een oorlogsgebied of een andere goede reden heeft voor een asielaanvraag krijgt uiteindelijk een verblijfstatus voor Nederland.

Tekst en foto Gijs en Inge van Hesteren

Giny van der Kolk: “Ik weet het nog goed van een jaar of tien, vijftien geleden. Eerst vond men het erg dat er in Harlingen een AZC zou komen en later vond men het erg dat het ging sluiten.”

Giny van der Kolk: “Ik weet het nog goed van een jaar of tien, vijftien geleden. Eerst vond men het erg dat er in Harlingen een AZC zou komen en later vond men het erg dat het ging sluiten.”

Het Rijk draagt elke gemeente in het land op om een bepaald gedeelte van deze mensen te huisvesten. De gemeente Harlingen kreeg een quotum van 28 mensen toegewezen, die intussen allemaal een woning toegewezen hebben gekregen. Zoals wethouder Hein Kuiken vorige week stelde tijdens een raadsvergadering: “Dat heeft zeker effecten op de huurdersmarkt, maar autochtone Harlinger huurders hoeven eigenlijk niet zo heel veel langer te wachten op een huurwoning. Op een wachttijd van enkele jaren praat je over hooguit een paar weken langer.” Bekijk de rest van het bericht